Franse en Europese bedrijven gaan eind 2025 en 2026 tegemoet in een context waarin drie krachten samenkomen: een Europees regelgevingskader dat stapsgewijs van kracht wordt, toepassingen van kunstmatige intelligentie die zich sneller ontwikkelen dan de bijbehorende governance, en eisen op het gebied van cyberweerbaarheid die inmiddels de hele leveranciersketen bestrijken.
Deze ontwikkelingen zijn niet langer toekomstmuziek. Ze beïnvloeden nu al operationele keuzes, budgetten en commerciële relaties tussen opdrachtgevers en dienstverleners.
Europese regelgeving en de operationele planning van bedrijven
De gebruikelijke reflex is om regelgeving als een juridisch onderwerp te behandelen en over te laten aan de complianceafdeling. Recente Europese wetgeving verandert dat, omdat die rechtstreeks van invloed is op productontwerp, gegevenstoegang en leverancierscontracten.
De Europese Data Act is sinds september 2025 van toepassing. Deze wet regelt de toegang tot gegevens die door verbonden producten worden gegenereerd en het delen ervan met aanbieders van clouddiensten. Voor een bedrijf dat een verbonden apparaat op de markt brengt, betekent dit dat het al in de ontwerpfase de architectuur voor gegevensverzameling, de algemene gebruiksvoorwaarden en de contractuele afspraken met cloudpartners moet herzien.
Op het gebied van kunstmatige intelligentie wordt de AI Act geleidelijk van kracht. Bedrijven die AI-systemen ontwikkelen of integreren, moeten anticiperen op de verplichtingen rond classificatie, documentatie en menselijk toezicht die in de wet zijn vastgelegd.
De precieze planning blijft aan verandering onderhevig, waardoor het essentieel is om de regelgeving op de voet te volgen. Door het zakelijke nieuws van Je ne sais quoi te volgen, kunt u uw routekaart aanpassen naarmate officiële publicaties verschijnen.
DORA, dat sinds januari 2025 van toepassing is op financiële entiteiten, stelt strengere eisen aan digitale risico’s. De omzetting van NIS2 in Franse wetgeving heeft vertraging opgelopen, maar opdrachtgevers wachten niet op de definitieve tekst: ze vragen hun leveranciers nu al om aan te tonen hoe goed ze zijn voorbereid. Een IT-dienstverlener die zijn cyberweerbaarheid niet kan documenteren, loopt het risico aanbestedingen mis te lopen, ongeacht de wetgevingsplanning.
AI in bedrijven: de kloof tussen adoptie en daadwerkelijke productiviteit
Generatieve AI-tools zijn snel ingeburgerd geraakt bij marketingteams, klantenservices en contentproducenten. Toch is de invoering van AI op zich niet voldoende om een meetbare productiviteitswinst te realiseren. De werkorganisatie, de kwaliteit van de beschikbare gegevens en de opleiding van teams bepalen de daadwerkelijke voordelen.
Een bedrijf dat bijvoorbeeld een AI-assistent inzet voor zijn verkoopmedewerkers zonder het proces voor het kwalificeren van leads aan te passen, bereikt vaak slechts een cosmetisch effect: de e-mails zijn beter geschreven, maar het conversiepercentage verandert niet. De winst zit in het herinrichten van de workflow rond de tool, niet in de tool zelf.
Datagovernance en beheer van AI-risico’s
Bij veel Franse bedrijven ontwikkelt de governance van AI zich minder snel dan het gebruik ervan. De kloof tussen de volwassenheid van de gegevens (kwaliteit, toegankelijkheid, documentatie) en de structurering van AI-toepassingen vormt zowel een operationeel risico als een belemmering voor betere prestaties.
Concrete vragen voor directies:
- Welke datasets voeden de gebruikte modellen, en zijn ze zo gedocumenteerd dat ze voldoen aan de toekomstige traceerbaarheidseisen van de AI Act?
- Wie controleert de resultaten van een AI-systeem voordat die worden gebruikt voor een commerciële of HR-beslissing?
- Hoe meet het bedrijf het rendement op investeringen in AI-projecten, afgezien van het simpelweg tellen van bespaarde uren?
Op deze vragen bestaat geen universeel antwoord. Dat hangt af van de sector, de omvang van het bedrijf en de digitale volwassenheid van elke organisatie.
Cyberweerbaarheid en de leveranciersketen: een criterium bij commerciële selectie
Cyberweerbaarheid werd lange tijd gezien als een onderwerp voor de IT-afdeling. Nu wordt het een criterium bij commerciële selectie. Grote bedrijven nemen, onder druk van DORA en in afwachting van NIS2, beveiligingseisen op in hun aanbestedingen voor leveranciers.
Voor een mkb-bedrijf of middelgrote onderneming die als onderaannemer actief is, verandert daardoor de aard van de investering in cybersecurity. Het gaat niet langer alleen om bescherming tegen aanvallen, maar ook om het documenteren van de eigen beveiligingsstatus om toegang tot markten te behouden. Beveiligingsaudits, ISO 27001-certificeringen en bedrijfscontinuïteitsplannen worden commerciële voorwaarden, nog voordat ze wettelijke verplichtingen zijn.
Voor middelgrote bedrijven zit de uitdaging in de kosten en complexiteit van deze trajecten. De normen zijn er, maar gekwalificeerde cybersecurityprofessionals blijven schaars. De arbeidsmarkt voor deze specialisten blijft krap, waardoor sommige bedrijven kiezen voor uitbestede managed services.
Bedrijfsmodellen en platforms: hoe data de dienstverlening verandert
Abonnementsmodellen en dienstenplatforms blijven groeien, maar de belangrijkste ontwikkeling draait minder om de commerciële vorm dan om de manier waarop toegang tot klantgegevens de waardepropositie opnieuw vormgeeft. Een bedrijf dat software als SaaS aanbiedt, verkoopt niet alleen functionaliteit: het verkoopt ook de mogelijkheid om gebruiksgegevens te benutten en de dienstverlening voortdurend te verbeteren.
De Data Act verandert de spelregels. Aanbieders van clouddiensten en softwareleveranciers moeten voortaan rekening houden met de voorwaarden voor gegevensoverdraagbaarheid en -toegang voor hun klanten. Voor bedrijven die deze diensten afnemen, biedt dat kansen: afhankelijkheid van één leverancier (vendor lock-in) wordt een erkend risico waarover contractueel kan worden onderhandeld.
Hyperpersonalisatie en operationele beperkingen
Personalisatie van klanttrajecten met behulp van dataplatforms (CDP’s) en machine learning wordt vaak als vanzelfsprekend voorgesteld. In de praktijk blijft de kwaliteit van first-party data de beperkende factor voor de meeste middelgrote bedrijven. Zonder betrouwbare gegevens levert personalisatie inconsistente resultaten op, waardoor de klantervaring verslechtert in plaats van verbetert.
Bedrijven die daadwerkelijk voordeel halen uit deze tools, zijn de bedrijven die vooraf hebben geïnvesteerd in het structureren van hun databases, het beheren van toestemming en het trainen van hun marketingteams in het interpreteren van indicatoren.
De huidige zakelijke trends hebben één ding gemeen: ze belonen bedrijven die investeren in organisatie en governance, in plaats van in het opstapelen van tools. Europese regelgeving versnelt deze ontwikkeling door normen op te leggen voor traceerbaarheid, overdraagbaarheid en weerbaarheid. Bedrijven die hun aanpak nu al structureren, lopen niet vooruit op compliance, maar stellen hun toegang tot de markten van morgen veilig.
