In 2013 ont een pinguïn van de dierentuin van Edinburgh de titel van ridder gekregen, waarmee hij zijn soortgenoten in populariteit en uitstraling overtrof. In Japan worden koi-karpers elk jaar beoordeeld op basis van symmetrie en elegantie, met een palmares dat onverwachte rivaliteiten oproept. Ver weg van de klassieke circuits steunen sommige dierenwedstrijden op strikte en soms verwarrende regels, die de gebruikelijke opvattingen over prestaties of natuurlijke schoonheid ter discussie stellen. Het observeren van deze wedstrijden onthult praktijken, criteria en passies die weinig bekend zijn bij het grote publiek.
Wanneer de dierenwereld zich presenteert: wedstrijden die de verbeelding tarten
De ongebruikelijke wedstrijden in de dierenwereld zorgen niet alleen voor een glimlach: ze belichten een fascinerende, soms vreemde relatie die we met de fauna hebben. Van het ene continent naar het andere vieren bijeenkomsten de grappigheid, tederheid of onhandigheid van onze harige, gevederde of hoefdieren, ver weg van de normen van honden- of kattenexposities. De Comedy Pet Photo Awards, geïnitieerd door Paul Joynson-Hicks en Tom Sullam, transformeren het dierenpodium in een galerie van zowel prikkelende als tedere beelden, waarbij elke foto zich opdringt als een verklaring van humor en fascinatie.
Ook interessant : Ontdek Veynes: geschiedenis, activiteiten en nieuws van deze charmante gemeente in de Hautes-Alpes
Kenichi Morinaga, winnaar van de Grand Prix 2022, heeft een duo katten op een hek vastgelegd in een afbeelding genaamd ‘Boom Boom’, een ode aan de compliciteit. José Bayon heeft op zijn beurt Nilo, een geadopteerde puppy, vereeuwigd, waarmee hij de gunst van de jury in de hondencategorie won. Freya Sharpe richtte de camera op Jack, een dappere kitten die vastzat in een heg, terwijl Mehmet Aslan de verbazing van een hond vastlegde die als een chauffeur zat.
Voor de paardencategorie heeft Radim Filipek de dynamiek tussen een merrie en haar drie dagen oude veulen gefotografeerd, waarmee hij onze perceptie van schoonheid in de paardenwereld bevraagt. Wat betreft de titel van lelijkste paard, trekt deze altijd de aandacht, een bewijs dat tederheid kan opduiken waar men de spot verwacht. De behandelde thema’s, van het onbedoelde meesterwerk tot de verbluffende gelijkenis tussen dier en mens, schetsen een onverwacht beeld van de creativiteit van fotografen en de viraliteit van sociale media, die deze beelden buiten de gebaande paden brengen.
Lees ook : Luchtvaartberoepen: salarissen en voorwaarden wereldwijd
De Born Free Foundation, betrokken bij tal van projecten met betrekking tot de fauna, sluit zich aan bij deze initiatieven en herinnert eraan hoe de fascinatie ook de wens voedt om dieren in hun natuurlijke omgeving te beschermen. Aan de andere kant combineert het Natural History Museum in Londen, organisator van de Wildlife Photographer of the Year, nieuwsgierigheid, humor en wetenschappelijke ernst om de horizon van onze kijk op de natuur te verbreden.
Van ongebruikelijke anekdotes tot verbazingwekkende musea: waar de grappigste kant van de natuur te ontdekken
De natuur aarzelt niet om haar meest onverwachte kant te onthullen op soms verrassende plaatsen. Sommige musea bieden ongewone collecties aan, die getuigen van de menselijke nieuwsgierigheid naar dieren van alle groottes en uit alle tijdperken. Het Natural History Museum in Londen valt elk jaar op met de wedstrijd Wildlife Photographer of the Year, waar humor en kunst elkaar ontmoeten. Sally Lloyd-Jones trok de aandacht met een foto van een ijsvogel die op een bord ‘Verboden te vissen’ zat: een absurde, bijna onwerkelijke situatie die de vraag naar de regels bij dieren oproept.
De tijdelijke tentoonstellingen behandelen ook deze speelse dimensie. De beelden van Krisztina Scheeff, met name die van papegaaiduikers die in Schotland zijn vastgelegd, herinneren eraan dat verwondering op elk moment kan opduiken tijdens een aandachtige observatie. Soms neemt het bezoek zelfs de vorm aan van een wandeling tussen stukken uit de xvie of xviiie eeuw, reflecties van een tijdperk waarin taxidermie wetenschappelijke nauwkeurigheid en extravagantie mengde.
Hier zijn enkele voorbeelden van curiositeiten die je kunt tegenkomen tijdens een bezoek:
- Collecties van wezens met twee hoofden, geboren uit natuurlijke afwijkingen die zowel intrigeren als verwarren
Sommige zalen herbergen ook andere bijzonderheden:
- Kunstvoorwerpen die dieren met menselijke trekken in scène zetten, tussen subtiele satire en openlijke tederheid
De grappige kant van de natuur komt ook tot uiting in de verhalen die worden gedeeld door degenen die deze plaatsen bezoeken: een lachend kind voor een skelet van een kikker gekleed in een kostuum, of die oudere dame die, geamuseerd, opmerkt dat de opgezette papegaai lijkt te staan te popelen om een grap uit te halen. Het bezoek, ver weg van een star ceremonieel, wordt dan een terrein van verwondering en samenzweerderigheid, waarbij alles wordt onthuld wat huisdieren en hun wilde ouders te bieden hebben op het gebied van verrassingen.
Een klein detail, een onwaarschijnlijke houding, een ondeugende blik: in dit dieren theater vervaagt de grens tussen serieus en fantasie, waardoor er een grenzeloze nieuwsgierigheid ontstaat. Bij elke bocht herinnert de natuur ons eraan dat ze ons nog steeds kan verrassen.